Vakman aan het woord

Het blijft speciaal om het eindresultaat te zien. Zelfs na 33 jaar!

Bij SDB Vitrinebouw draait het om vakmanschap. Het zijn immers de details – zichtbaar en onzichtbaar – die het verschil maken. En dat is precies waar onze mensen voor zorgen. Eén van hen is Wim Bodar. Monteur van beroep, en dat is-ie bij SDB al sinds 1988.

 

Wat doe je als monteur eigenlijk precies?

“Simpel gezegd zet ik vitrines in elkaar. Van onze werkvoorbereider krijg ik een tekening en de bijbehorende hout-, aluminium- en glasbonnen. Vervolgens verzamel ik alle materialen en ga ik aan de slag. Overigens doe ik dat niet klakkeloos, want als ik iets tegenkom wat makkelijker kan, meld ik me. Als monteur krijg ik alle vrijheid om mee te denken.”

 

Werk je altijd in de werkplaats in Rosmalen?

“Ik ben veel in Rosmalen te vinden, maar werk ook regelmatig op locatie. In al die jaren ben ik overal geweest: door heel Nederland natuurlijk, en van België en Duitsland tot Ierland en Frankrijk. Ik ben zelfs drie weken in Shanghai geweest om beschermkappen om machines van Philips te bouwen. Zo kom je nog eens ergens, haha.”

 

Wat maakt nou een goede monteur?

“Een goede monteur werkt vooral nauwkeurig en zuiver. Het is natuurlijk belangrijk dat vitrines honderd procent in orde zijn als ze de deur uitgaan. Dit betekent dat ze technisch moeten kloppen, geen beschadigingen mogen hebben en de verlichting moet werken. En ook is het dus belangrijk dat een monteur meedenkt om de techniek zo simpel mogelijk te houden.”

 

Hoe zie je aan een vitrine dat deze door een vakman gemaakt is?

“Dat zie je aan de degelijkheid. Ik kom SDB-vitrines tegen die al dertig jaar oud zijn. Dit komt omdat we alle technieken goed beheersen: van het haarfijn verlijmen van glas tot en met het goed toepassen van een ‘snelbouwsysteem’ met een as en een klem.”

 

Wat vind je het allermooiste aan je vak?

“Het liefst bouw ik een vitrine óm een object. Dit zorgt voor afwisseling, want het is maatwerk. Met als doel: dat ene pronkstuk zo goed mogelijk tot z’n recht laten komen. Zo heb ik ooit een vitrine gemaakt voor het schilderij Het straatje van Johannes Vermeer. Ook de koningsvitrine in Paleis het Loo is een van m’n hoogtepunten. Hierin was de kleding te bewonderen die Koning Willem-Alexander droeg bij zijn inhuldiging. En ook de jurk van Koningin Máxima. Het blijft speciaal om het eindresultaat te zien. Zelfs na 33 jaar!”